جای هر دومون گریستن گفته بودی شده کارتتو که قابل ندونستی،پر بگیرم به کنارتپیش تو جام نبود من، می رم از روزگارتدلمو شاید بذارم ،تا ابد به یادگارتدست سردتو فشردن ، در نگاهت هیچ دیدندیو من ، آن تنوره های شهوتدر نفس های تو امروز،دود و خاکستر دمیدنحسرت حرفی محرّک ؛ از لبان تو شنیدننعش آرزوی من بود ،دست از بی تفاوتی هایت کشیدنمن فرشته نبودم! آدمی درگیر بودنمی روم، ناباورانه از تو , ای مرگ دل ؛ دیگر بریدم
